เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 899 กู้มิ่งดับสูญ มนุษยชาติรุ่งโรจน์
-----------------------------------------
ดวงตาของเขาทอประกายแดงฉานดั่งโลหิต จิตวิญญาณแห่งการไม่ยอมก้มหัวของเผ่ามนุษย์ที่แผ่ออกมาจากร่างราวกับเปลวเพลิงอัคคีที่จับต้องได้ กำลังแผดเผาสุญตา!
ก้าวหนึ่งพุ่งทะยานไปขวางหน้ากู้มิ่ง กระบี่ราชันมนุษย์ถูกชักออกมาขวางไว้ที่หน้าอก ปลายกระบี่ชี้ตรงไปยังเหล่าหมื่นเผ่า!
“ท่านอาจารย์ อย่าได้ทำเช่นนี้!”
น้ำเสียงของเขาแหบพร่า เจือไปด้วยความโกรธแค้นและความโศกเศร้าที่ไม่อาจสะกดกลั้น
“ท่านคือปราชญ์ผู้สูงส่งของเผ่ามนุษย์ คือดั่งคบเพลิงที่นำทางเผ่าพันธุ์! ท่านเป็นผู้มอบความหวังให้แก่พวกเรา วันนี้จะให้พวกเรายอมให้ท่านเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อให้เผ่ามนุษย์ได้มีชีวิตอยู่ต่อไปอย่างยากลำบากเช่นนี้ได้อย่างไร? เผ่ามนุษย์ของพวกเราไม่กลัวความตาย อย่างมากก็แค่ทำสงครามกันสักตั้ง! อย่างมากก็แค่สู้จนเหลือคนสุดท้าย สู้จนหยดเลือดหยดสุดท้าย!”
กู้มิ่งมองเขา มองคนหนุ่มผู้โชกไปด้วยเลือดแต่ยังคงยืดหลังตรงแน่วด้วยสายตาอ่อนโยน
มือยกขึ้นวางบนไหล่ของเจียงเหรินหวังเบาๆ แล้วกดกระบี่ของเขาลง
“เจียงเหรินหวัง อย่าได้ลืมภารกิจของเจ้า”