เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 897 ร่างกายดั่งหญ้ารกเรื้อ แต่กล้าเอ่ยให้ฟ้าครามก้มหัว
-----------------------------------------
ความยุติธรรมเป็นเพียงส่วนหนึ่งของกฎระเบียบ
ทว่านอกเหนือจากกฎระเบียบนั้น คือพละกำลัง คือผลประโยชน์ และคือเจตจำนงของหมื่นเผ่า
ในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง เขาจะสามารถฝ่าวงล้อมแห่งการประณามจากหมื่นเผ่าเพื่อเปิดเส้นทางสายเลือดได้หรือไม่ เขาเองก็ไม่อาจรู้ได้ แต่เขาจำเป็นต้องลองดูสักครา
"ขอบพระคุณผู้อาวุโส"
เจียงเหรินหวังประสานมือคารวะอีกครั้งก่อนจะนั่งขัดสมาธิลงบนพื้น เบื้องหน้าของเขาคือเหล่าผู้นำหมื่นเผ่าที่นั่งเรียงรายกันอยู่อย่างหนาแน่นจนดูมืดฟ้ามัวดิน
กลิ่นอายของพวกมันถักทอประสานกัน กลายเป็นกระแสธารอันน่าสะพรึงกลัวที่หนักอึ้งพอจะกดทับกาลนานให้พังทลาย
บางตนแค่นยิ้ม บางตนเฉยเมย บางตนรังเกียจ และบางตนก็มีสีหน้าเรียบเฉยไร้อารมณ์
ทว่าไม่มีข้อยกเว้น ในแววตาของพวกมันส่วนใหญ่ล้วนไร้ซึ่งความปรารถนาดี