เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 895 ภัยพิบัติหมื่นเผ่า
-----------------------------------------
ชนเผ่านี้ตั้งรกรากอยู่ในหุบเขาอันเขียวขจี รายล้อมด้วยขุนเขาสลับซับซ้อน ยอดเขาถูกเมฆหมอกปกคลุมตลอดทั้งปี
กลางหุบเขามีลำธารสายหนึ่งไหลผ่าน น้ำใสสะอาดไหลรินลงมาจากภูเขา หล่อเลี้ยงผืนดินสองฝั่งให้สมบูรณ์
เผ่านี้มีขนาดไม่ใหญ่นัก มีผู้คนราวหมื่นคนเศษ ดำรงชีวิตด้วยการเพาะปลูกและล่าสัตว์หาปลา
ที่พักอาศัยสร้างอิงแอบไปตามไหล่เขา ก่อร่างด้วยหินศิลาเขียวและไม้ซุง แม้จะดูเรียบง่ายแต่ก็แข็งแรงมั่นคง
ใจกลางเผ่าเป็นลานกว้าง ในนั้นตั้งตระหง่านด้วยหินศิลาเขียวขนาดมหึมา บนหินสลักลวดลายเลือนรางเอาไว้ นั่นคือโทเท็มที่บรรพชนทิ้งไว้ให้
กู้มิ่งยืนอยู่ตรงทางเข้าหุบเขา ทอดสายตามองผืนแผ่นดินอันเงียบสงบแห่งนี้
ในความรู้สึกอันเลือนราง เขาสัมผัสได้ว่าตนเองมีกรรมที่ตัดไม่ขาดกับชนเผ่านี้ ราวกับว่าทุกตารางนิ้วของผืนดินและทุกก้อนหินที่นี่ล้วนผูกพันแน่นแฟ้นกับโชคชะตาของเขา กู้มิ่งจึงตัดสินใจพำนักอยู่ที่นี่
เมื่อข่าวแพร่ออกไป ทั้งเผ่าก็ตื่นเต้นยินดี