กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 890 บ้าน
-----------------------------------------
ผนังสีขาวมีรอยกระเทาะเป็นจุดๆ มุมห้องมีใยแมงมุมบางๆ เกาะอยู่ เสียงครางหึ่งๆ ของบัลลาสต์หลอดไฟฟลูออเรสเซนต์ดังแว่วมา
แสงแดดสาดส่องผ่านม่านเก่าๆ เข้ามา ทอดเงาเป็นริ้วสลับมืดสว่างลงบนพื้นห้อง
กลิ่นหอมจางๆ ของน้ำยาซักผ้าลอยอยู่ในอากาศ ผสมกับเสียงน้ำมันในกระทะจากห้องครัวข้างๆ
กู้มิ่งนอนนิ่งอยู่บนเตียง จ้องมองเพดานด้วยความมึนงงอยู่นาน
ที่นี่คือ... ห้องนอน บนดาวเคราะห์สีน้ำเงิน บ้านของเขา
บนผนังติดโปสเตอร์โคบี้ที่สีซีดจางไปนานแล้ว บนโต๊ะหนังสือมีเอกสารติวสอบยับยู่ยี่กองอยู่ ส่วนหน้าจอโน้ตบุ๊กมือสองยังคงสว่างค้างอยู่ที่หน้าเว็บไซต์นิยายออนไลน์