เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 866 ค่ายกลแห่งดินแดนเซียนห่าวหร่าน
-----------------------------------------
ตำหนักรับรองตั้งอยู่บนภูเขาเซียนที่ลอยละล่องอยู่กลางเวหา รายล้อมด้วยน้ำพุวิญญาณและฝูงนกกระเรียนเซียนที่ร่ายรำไปมา อาคารบ้านเรือนล้วนวิจิตรบรรจง เสาคานแกะสลักลวดลายงดงาม ทุกตารางนิ้วล้วนเผยถึงความหรูหราและประณีตบรรจง
เหล่าสาวใช้หลายร้อยนางในอาภรณ์สีสันสดใส บ้างถือผลไม้เซียน บ้างถือถ้วยหยก บ้างจุดกำยาน บ้างบรรเลงดนตรีเซียน กิริยาท่าทางชดช้อยราวกับอยู่ในระดับเซียน
เมื่อเฒ่าชราจากไป กู้มิ่งทั้งสามจึงสั่งให้สาวใช้ถอยออกไป
พวกเขานั่งลงในโถงใหญ่ของตำหนักรับรองแล้วสบตากัน
พู่หลิงจื่อเอ่ยขึ้นก่อนด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา "ดูท่าจะไม่ชอบมาพากล ในเมื่อพวกเขารู้สถานะของโยมกู้ ดินแดนเซียนห่าวหร่านย่อมต้องจัดขบวนต้อนรับอย่างยิ่งใหญ่ เพราะโยมกู้ย่อมเป็นตัวแทนหน้าตาของวังสวรรค์ ดินแดนเซียนห่าวหร่านแม้จะเป็นดินแดนเซียนที่หนึ่ง เหตุใดจึงละเลยธรรมเนียมเช่นนี้?"