เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 865 ความพิสดารแห่งห่าวหร่าน
-----------------------------------------
ทั้งสามเร่งรุดเดินทางผ่านดินแดนดาราที่รกร้างและข้ามผ่านสนามรบเก่าแก่ที่ปรักหักพังไปทีละแห่ง
ดินแดนอวี่เหยียนเบื้องหลังเลือนหายไปในสุดขอบทะเลดวงดาว ทว่าเส้นทางเบื้องหน้ากลับกว้างใหญ่ไพศาลยิ่งขึ้น
ทางช้างเผือกหมุนวน ดวงดาวดั่งเม็ดทราย ยิ่งเข้าใกล้ดินแดนเซียนห่าวหร่าน ปราณวิญญาณระหว่างฟ้าดินยิ่งเข้มข้น พลังแห่งกฎเกณฑ์ก็ยิ่งชัดเจน
ในวันนี้ ทั้งสามได้มาถึงขอบเขตของดินแดนเซียนห่าวหร่านในที่สุด
เบื้องหน้าคือทะเลดวงดาวอันกว้างใหญ่จนยากจะหาคำใดมาบรรยาย
ดวงดาวอนันต์ไร้สิ้นสุดลอยเคว้งอยู่ในสุญตา บ้างส่องประกายเจิดจ้าดั่งตะวัน บ้างหม่นแสงดั่งเถ้าถ่าน บ้างลอยโดดเดี่ยวอยู่นอกชั้นฟ้า บ้างรวมกลุ่มกันเป็นหมู่เหล่า
ดวงดาวเหล่านั้นหมุนวนอย่างเชื่องช้าไปตามวิถีอันลึกลับ ก่อตัวเป็นภาพทางช้างเผือกอันงดงามตระการตา
ในทะเลดวงดาวมีทางช้างเผือกหมุนวนราวกับแถบแพรเรืองแสงที่พันเกี่ยวอยู่ในสุญตา