เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 863 ดีดนิ้วเดียวดับสิ้นอสูรชั่ว
-----------------------------------------
ในจังหวะนั้นเอง สุ้มเสียงเย็นเยียบสายหนึ่งก็ดังขึ้น
ยอดฝีมือระดับยอดมรรคขั้นสองแห่งเผ่าอวี่เหยียนก้าวออกมาข้างหน้า กลิ่นอายทั่วร่างพวยพุ่งดุจคลื่นยักษ์ สายตาคมกริบดุจใบมีดจ้องเขม็งไปยังกู้มิ่ง
มันแค่นหัวเราะเย้ยหยัน "ต่อให้เป็นเจ้าตำหนักตุลาการแล้วอย่างไร ในเมื่อไร้วังสวรรค์คุ้มครอง ไร้ซึ่งท่านยูนเทียนจุนคอยปกป้อง เจ้าก็เป็นเพียงสัตว์ประหลาดที่มีพรสวรรค์โดดเด่นกว่าผู้อื่นเท่านั้น ผู้คนในโลกหล้าอาจไม่กล้าสังหารเจ้า แต่ข้ากล้า!"
ระหว่างที่กล่าว มันยกมือขึ้น กฎเกณฑ์รอบกายรวมตัวกัน จิตสังหารแผ่ซ่าน "ฆ่ามัน! บังอาจเป็นศัตรูกับเผ่าอวี่เหยียนของข้า ไม่ว่าเจ้าจะมีที่มาเช่นไร ก็ต้องตายสถานเดียว!"
ยอดฝีมือระดับยอดมรรคขั้นสามอีกผู้หนึ่งกล่าวสมทบ "ตัวแปรที่ตายไปแล้วย่อมไม่ใช่ตัวแปร จักรพรรดิมหาปุโรหิตจะกล้าผิดใจกับเผ่าอวี่เหยียนเพียงเพราะคนตายไปแล้วเชียวหรือ"
มันยกมือขึ้นฉับพลัน เปลวเพลิงอัคคีรวมตัวเป็นทวนยาว "ฆ่า!!!"
สิ้นคำ ยอดฝีมือแห่งเผ่าอวี่เหยียนก็พุ่งเข้าสังหาร!
กลิ่นอายของราชันเซียนหลายสิบตนถักทอเป็นตาข่ายแห่งความตาย กองทัพใหญ่จำนวนมหาศาลถาโถมเข้ามา ปิดล้อมผืนฟ้าและแผ่นดินไว้อย่างไร้ช่องโหว่