เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 862 น้ำใจยากปฏิเสธ
-----------------------------------------
สิ้นเสียงของราชันเซียนอวี่เมี่ย
ภูเขาเทพก็คล้ายมีจิตสำนึก ตื่นขึ้นมาด้วยตนเอง
ตัวเขาสีแดงฉานดุจเลือด เปลวเพลิงอัคคีที่ไม่มีวันดับมอดไหลทะลักลงมาจากยอดเขา ประหนึ่งน้ำตกและสายธาร หรือทะเลเพลิงจากเก้าสวรรค์ที่พลิกคว่ำลงมา
ทุกที่ที่เปลวเพลิงอัคคีพาดผ่าน สุญตาบิดเบี้ยว กฎเกณฑ์แตกสลาย แม้แต่ปราณฟ้าบุพกาลยังถูกแผดเผาจนส่งเสียงซู่ซ่า
ยอดภูเขาเทพจมหายเข้าไปในส่วนลึกของความว่างเปล่า ยากจะมองเห็นจุดสิ้นสุดด้วยตาเปล่า
นานทีจะมีดวงดาวร่วงหล่นลงมาปะทะกับตัวเขา ทว่ากลับเป็นดั่งฝุ่นผงที่ตกลงสู่เตาหลอม ไม่แม้แต่จะทำให้เกิดระลอกคลื่น
ดวงดาวเมื่ออยู่เบื้องหน้าเขานั้นเล็กจ้อยดุจธุลี
จักรวาลเมื่ออยู่แทบเท้าเขานั้นต่ำต้อยดุจเม็ดทราย