กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 856 ท่านเจ้า
-----------------------------------------
หลังจากสุ่ยฉางเทียนจากไป พู่หลิงจื่อจึงยืนตัวตรงแล้วถอนหายใจยาวออกมาเฮือกหนึ่ง
เขาเช็ดเหงื่อเย็นที่ไม่มีอยู่จริงบนหน้าผาก พลางมองไปยังกู้มิ่งด้วยแววตาเปี่ยมความสงสัย “โชคของเจ้าไม่เลวเลยนะ ถึงกับได้รับความเมตตาจากท่านเจ้าแห่งความมืดมิดได้ บอกข้าน้อยได้หรือไม่ว่าเจ้าทำได้อย่างไร? ขึ้นชื่อว่าตัวตนผู้นี้แล้ว อารมณ์ร้ายมาโดยตลอด”
กู้มิ่งมองไปยังพู่หลิงจื่อด้วยสายตาเรียบเฉย ก่อนจะยิ้มบาง “เจ้าลองทายดูสิ”
กู้มิ่งหยุดไปครู่หนึ่งแล้วถามกลับ “อีกอย่าง เหตุใดเจ้าถึงได้หวาดกลัวนางนัก? ในเมื่อนางถูกผนึกไว้แล้ว แม้แต่หลงคุยังไม่เกรงกลัว เจ้าดูจะแข็งแกร่งกว่าหลงคุเสียด้วยซ้ำ ยังจะกลัวสิ่งใดอีก?”