เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 849 มหาสงครามแดนวิญญาณมรณะ
-----------------------------------------
ในเงามืด บรรดาผู้มีจิตคิดร้ายต่างเริ่มเคลื่อนไหวหมายจะลอบสังหารกู้มิ่ง
จิตสังหารสายแล้วสายเล่าแผ่ออกมาจากส่วนลึกของฟ้าบุพกาล ราวกับลิ้นงูพิษที่คอยเลียไล้เงาร่างอันโดดเดี่ยว
ทว่าจิตสังหารเหล่านั้นยังไม่ทันเข้าใกล้ กลับถูกพละกำลังไร้ลักษณ์สายหนึ่งขัดขวางไว้
"อย่าได้แตะต้องเขา"
เสียงชราภาพสายหนึ่งดังขึ้นจากในเงามืด สกัดกั้นเหล่ามือสังหารที่กำลังกระสับกระส่าย
"ปล่อยให้เขามีชีวิตกลับไปที่วังสวรรค์ ให้เขาดิ้นรนอยู่ในกระแสธารแห่งโชคชะตา เฝ้ามองทุกสิ่งที่ตนสร้างมากับมือพังทลายลงไปต่อหน้า ให้เขาตายในยุคสมัยที่ตนเองสร้างขึ้น นั่นต่างหากคือบทลงโทษที่สาสมที่สุด"
เหล่ามือสังหารนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ ถอยออกไป
พวกมันมิได้ต้องการปกป้องกู้มิ่ง แต่ต้องการเฝ้ามองตึกสูงแห่งยุคสมัยนี้ถูกสร้างขึ้น แล้วเห็นมันพังครืนลงมากลายเป็นผุยผง