กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 848 หวนคืนสู่ความสงบ
-----------------------------------------
สีหน้าของเซียวเหยาเทียนเหินเปลี่ยนไป เขาขยับก้าวขึ้นหน้าหนึ่งก้าว "แต่ว่า..."
กู้มิ่งยกมือขึ้นห้ามไว้
เขามองเซียวเหยาเทียนเหิน มองราชันเซียนหลิงโยว มองอสูรพันมายา มองเหล่าตุลาการที่คุกเข่าอยู่เต็มพื้น มองทูตจากตำหนักค่ายกลเซียน และมองมือขวาคนสนิทของซิงฟ่าง
แววตาของกู้มิ่งราบเรียบและเปิดเผย
"ทุกท่าน จงปฏิบัติหน้าที่แห่งตำหนักตุลาการต่อไป อย่าได้ให้เรื่องของข้ามาทำให้งานเพื่อสรรพชีวิตต้องล่าช้า เมื่อเทียบกับสรรพชีวิตแล้ว ชีวิตของกู้มิ่งผู้นี้ไม่ได้นับว่ามีค่าอันใด"
ภายในตำหนักเงียบสงัดดุจป่าช้า
ขอบตาของเซียวเหยาเทียนเหินแดงก่ำ ลูกกระเดือกขยับไหว ทว่ากลับไม่อาจเอ่ยคำใดออกมาได้