กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 839 ร่างกฎหมาย สังหารเสียนผู่
-----------------------------------------
กู้มิ่งลดฝ่ามือลง สายตามองไปยังความมืดมิดเบื้องหน้า ก่อนจะค่อยๆ ก้าวเท้าเข้าไปทีละก้าว
ทว่าไม่ว่าเขาจะพยายามเข้าใกล้เพียงใด กลับถูกพละกำลังไร้ลักษณ์ขวางกั้นไว้จนไม่อาจก้าวต่อไปได้อีก
เขาขมวดคิ้วมุ่น "เหตุใดจึงไม่ยอมให้ข้าพบหน้าเจ้า?"
สุ่ยฉางเทียนหัวเราะเบาๆ น้ำเสียงยังคงสบายๆ และแฝงไปด้วยการหยอกล้อเช่นเคย "เจ้าอยากพบข้า หรืออยากพบนางกันแน่?"
กู้มิ่งก้มหน้าลง ในห้วงความคิดปรากฏภาพสตรีผู้โดดเดี่ยวและงดงามเหนือใคร
สตรีผู้เย็นชาแต่กลับชอบหยอกล้อเขาอยู่เสมอ
"ทั้งสองคน"
สุ่ยฉางเทียนส่งเสียงฮึในลำคอ แฝงไปด้วยความขุ่นเคืองเล็กน้อย "เจ้าคนละโมบ"