กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 763 บ้าคลั่งไม่สำเร็จยอมตายไม่เสียใจ
-----------------------------------------
เมิ่งเหวินซูยกมือขึ้นลูบศีรษะกู้มิ่งแผ่วเบา ท่วงท่านั้นไม่ต่างจากยามที่กู้มิ่งยังเยาว์วัย
ใบหน้าปรากฏรอยยิ้มเปี่ยมด้วยความรักใคร่และภาคภูมิใจ
“เด็กน้อย พวกข้าคือครอบครัวของเจ้า หากพวกข้าหลบเร้นไป...”
น้ำเสียงชะงักไปครู่หนึ่ง
“เจ้าจะให้ผู้คนทั่วหล้ามองเจ้าเช่นไร?”
“เจ้าจะให้เหล่าผู้ที่ล่วงลับมองเจ้าเช่นไร?”
เมิ่งเหวินซูชักมือกลับ จ้องลึกเข้าไปในดวงตาของกู้มิ่งพลางเอ่ยทีละคำ
“เจ้าเป็นศิษย์ของข้า เป็นศิษย์พี่ใหญ่ของพวกเขา แต่ที่สำคัญยิ่งกว่านั้น เจ้าคือท่านอาจารย์เทียนกง เป็นมหาปรมาจารย์ผู้ศักดิ์สิทธิ์แห่งยุคสมัยนี้”