กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 762 คำวิงวอน
-----------------------------------------
“ตามคำสั่งข้า ผู้บำเพ็ญทุกคน นับจากนี้ไปจนกว่าข้าผู้เป็นมหาจักรพรรดิจะสิ้นชีพ ห้ามผู้ใดลงมืออีก”
น้ำเสียงนั้นหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความเด็ดเดี่ยวหนักแน่นยิ่งกว่าเดิม
“จงประจำการอยู่ทุกทิศทาง ปกป้องบ้านเกิดของพวกเจ้าไว้ให้ดี”
“ตราบใดที่ข้าผู้เป็นมหาจักรพรรดิยังอยู่ พวกมันไม่มีวันข้ามหุบเหวสวรรค์ไปได้แม้แต่ก้าวเดียว”
เขาเงยหน้าขึ้นมองไปยังทั่วสวรรค์หมื่นโลกอันไกลโพ้น มองเหล่าสรรพชีวิตที่กำลังแหงนมองตนอยู่เบื้องล่าง แล้วเผยรอยยิ้มอ่อนโยนออกมา
“หากพวกมันรุกล้ำเข้าสู่ปวงสวรรค์ได้ ถึงเวลานั้น... ข้าผู้เป็นมหาจักรพรรดิคงสิ้นชีพไปแล้ว”
สิ้นคำกล่าว ทั่วสวรรค์หมื่นโลกก็ตกอยู่ในความเงียบงันมรณะ