กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 702 ทะเลสังสารวัฏ
-----------------------------------------
ณ ดินแดนบรรพชนของเผ่าจักรพรรดิ ภายในตำหนักอันลึกล้ำที่ประดิษฐานก้งเฟิ่งอาวุธจักรพรรดิที่แตกหัก ผู้นำเผ่าคนปัจจุบันยืนกอดอกอยู่หน้าหน้าต่าง ทอดสายตามองดาวจักรพรรดิบนห้วงดาราที่คุ้นเคยยิ่งนัก ทว่าในยามนี้กลับดูราวกับเปลวเทียนที่ใกล้ดับสูญ
"ท่านพ่อ"
สมาชิกเผ่ารุ่นเยาว์ที่อยู่เบื้องหลังเอ่ยเสียงแผ่ว
"มหาจักรพรรดิอายุวัฒนะ... ในที่สุดก็ใกล้จะดับสูญแล้ว"
ผู้นำเผ่าเงียบงันไปนาน
"ในที่สุดงั้นหรือ?"
เขาหมุนตัวกลับมา ใบหน้าที่แก่ชราฉายแววซับซ้อนยากจะบรรยาย