677 - บทที่ 672 การร่วงหล่นของจักรพรรดิ ยุคสมัยสิ้นสุดลง

บทที่ 672 การร่วงหล่นของจักรพรรดิ, ยุคสมัยสิ้นสุดลง

-----------------------------------------

“โจวชิงอัน...”

ร่างจำแลงจิตมารเอ่ยขึ้น เสียงนั้นเหมือนกับเขาไม่มีผิดเพี้ยน ทว่ากลับแฝงไว้ด้วยความชั่วร้ายและเย้ายวนจนน่าขนลุก

“ดูเจ้าสิ วีรชนผู้เกรียงไกรมาตลอดชีวิต สยบปวงสวรรค์มานับหมื่นปี สุดท้ายแล้วก็ไม่พ้นต้องกลายเป็นเพียงกองดินอยู่ดี เจ้าเต็มใจแล้วหรือ?”

“แล้วมหามรรคที่เจ้าบำเพ็ญเล่า? ยุคสมัยอันสงบสุขที่เจ้าสร้างขึ้นเล่า? ทันทีที่เจ้าสิ้นลม ทุกสิ่งทุกอย่างก็จะสลายหายไปจนหมดสิ้น!”

“เหล่าจักรพรรดิจอมสรรพสิ่งทั้งหลายที่เจ้าเคยสยบไว้จะหลุดพ้นจากพันธนาการ พวกมันจะแก้แค้นและทำลายทุกอย่างที่เจ้าสร้างมา ส่วนพวกจักรพรรดิมดปลวกที่เจ้าคอยปกป้องก็จะลืมเลือนเจ้าในไม่ช้า มิหนำซ้ำยังอาจถ่มถุยเจ้าด้วยซ้ำ!”