กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 671 บั้นปลายชีวิต, จิตมาร
-----------------------------------------
โจวชิงอันหาได้ล่วงรู้ถึงตัวตนของสุสานจักรพรรดิ และไม่ทราบถึงตัวตนของวังสวรรค์ไม่
กู้มิ่งจงใจปกปิดทุกสิ่งไว้ ต่อให้เป็นมหาจักรพรรดิในยุคหลังที่กุมอำนาจทั่วปวงสวรรค์และมีเจตจำนงแห่งฟ้าดินสถิตอยู่ ก็ไม่อาจล่วงรู้ความจริงอันถึงที่สุด และไม่อาจทราบถึงภารกิจที่แท้จริงแห่งตัวตนของพวกเขา
การกระทำนี้ทำไปเพียงเพื่อป้องกันไม่ให้เหล่ามหาจักรพรรดิที่ไร้คุณสมบัติในการถูกฝังลงในสุสานจักรพรรดิคิดการอื่นใดที่ไม่เป็นธรรม
...
กาลเวลาหมุนผ่านไปอย่างเชื่องช้าและไร้ความปรานี
โลหิตปราณของโจวชิงอันเปรียบดั่งดวงตะวันยามอัสดงที่กำลังเคลื่อนคล้อยลงสู่ขอบฟ้าอย่างไม่อาจหวนคืน
กลิ่นอายในวัยชราของมหาจักรพรรดิเปรียบเสมือนไออุ่นสุดท้ายบนทุ่งกว้างยามฤดูใบไม้ร่วง แม้จะยังคงยิ่งใหญ่ทว่ากลับแฝงไว้ด้วยความเย็นชาที่ถูกจารึกโดยกาลเวลา