กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 650 เส้นทางอยู่ใต้เท้า
-----------------------------------------
นับแต่นั้น โจวชิงอันก็พำนักลงหลักปักฐานอยู่ริมสระน้ำแห่งนี้
ในแต่ละวัน นอกจากต้องปรับลมปราณตามความจำเป็นแล้ว เขาก็ใช้เวลาไปกับการตกปลา
กาลเวลาในป่าท้ออันเงียบสงบนี้ราวกับไร้ความหมาย มีเพียงระลอกคลื่นในสระน้ำและแสงจากกลิ่นอายมรรคที่แปรเปลี่ยนไปเมื่อตกได้ปลาวิญญาณเท่านั้น ที่เป็นเครื่องหมายบ่งบอกถึงการล่วงไปของวันเวลา
หนึ่งปี สองปี... สิบปี... ห้าสิบปี...
บาดแผลแห่งมรรคของโจวชิงอันค่อยๆ สมานตัวอย่างช้าทว่ามั่นคงภายใต้การหล่อเลี้ยงของกลิ่นอายมรรคจากปลาวิญญาณ
กลิ่นอายของเขาที่เคยร่วงโรยใกล้ดับสูญ ค่อยๆ กลับมาคงที่ ก่อนจะเริ่มฟื้นคืนพลังชีวิตขึ้นมาใหม่อีกครั้ง