เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 633 กลับบ้าน
-----------------------------------------
ในยามที่กู้มิ่งไร้ซึ่งทางเลือกและกำลังจะลงมือ
ในเสี้ยววินาทีที่คมมีดแห่งความพินาศสิ้นในมือของตู๋กูโส่วเยว่กำลังจะฟาดฟันลงมา เพื่อตัดขาดทุกความเป็นไปได้ให้สิ้นซาก
วึ้ง!!!!
เสียงระฆังดังกังวานราวกับตื่นขึ้นจากการหลับใหลนับหมื่นกัลป์ และดูเหมือนจะส่งตรงมาจากสุดปลายแห่งยุคสมัยอันไกลโพ้น
โดยไร้ซึ่งสัญญาณเตือน เสียงนั้นทะลุผ่านฟ้าบุพกาลอันเวิ้งว้าง ดังก้องไปถึงส่วนลึกที่สุดในมโนจิตของตู๋กูโส่วเยว่
กู้มิ่งเบิกตากว้างขึ้นทันที เขาหันกลับมองไปยังทิศทางนั้น
ทันใดนั้น ณ ส่วนลึกสุดของฟ้าบุพกาล สถานที่ซึ่งถูกขนานนามว่าเป็นจุดหมายปลายทางของเหล่ามหาจักรพรรดิและเป็นขอบเขตต้องห้ามแห่งปวงสวรรค์
ก็ระเบิดแสงสว่างเจิดจ้าถึงขีดสุดออกมาอย่างอนันต์ไร้สิ้นสุด!