เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 596 การกลับมาอย่างทรงอำนาจ แท่นประลองจักรพรรดิ
-----------------------------------------
ใบหน้าภายใต้หน้ากากผลึกน้ำแข็งของเสวียนอีหันไปหาลู่เหรินเล็กน้อย น้ำเสียงยังคงความเย็นเยียบดุจหินผาดังเช่นทุกครา ทว่ากลับแฝงความทุ้มต่ำที่ผู้ใกล้ชิดเท่านั้นจึงจะสังเกตเห็น
"นายน้อยมิต้องกังวลไป องค์ชายทรงมีพรสวรรค์ฟ้าประทาน หัวใจมรรคาแจ่มแจ้ง การออกไปท่องเที่ยวกว่าสามพันปี ย่อมเป็นการแสวงหาวิถีแห่งความสมบูรณ์สูงสุด เมื่อองค์ชายทรงมีรับสั่งให้พวกข้าคอยช่วยเหลือท่านและเฝ้ารอการกลับมา ย่อมต้องมีกำหนดการที่แน่นอน"
"แต่ว่า..."
ลู่เหรินมองไปยังทะเลคนเบื้องล่างที่กว้างใหญ่ไร้ขอบเขตและเต็มไปด้วยกลิ่นอายสับสนวุ่นวาย คิ้วขมวดเข้าหากันเล็กน้อย
"ผู้บัญชาการเสวียนอีลองดูเถิด ผู้บำเพ็ญที่มาเยือนในรอบหลายวันนี้ แม้จะมีผู้ที่มาด้วยความเคารพเพื่อร่วมชมพิธีอยู่บ้าง ทว่าก็ไม่น้อยที่..."
สายตาของเขากวาดผ่านมุมหนึ่งของฝูงชนที่มีกลิ่นอายลึกลับและสายตาเลิ่กลั่ก ที่นั่นมีจิตเทวะที่แฝงความจับผิด สงสัย หรือแม้แต่เจตนาร้ายแอบสื่อสารกันอยู่