กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 595 คลื่นใต้น้ำ
-----------------------------------------
ในที่สุด วันนี้ก็มาถึง ท่ามกลางสุญตาที่ก้องกังวานด้วยมหามรรค
ตู๋กูโส่วเยว่ค่อยๆ ลืมตาขึ้น
ในดวงตาไร้ซึ่งนิมิตใดๆ หลงเหลือเพียงความสงบนิ่งที่ใสกระจ่างถึงขีดสุด ทั้งยังลึกล้ำจนโอบอุ้มสรรพสิ่งไว้ได้
กลิ่นอายทั่วร่างสมบูรณ์แบบไร้ช่องโหว่ หลอมรวมเข้ากับสุญตาโดยรอบได้อย่างไร้รอยต่อ ราวกับว่าเขาควรจะอยู่ที่นี่มาแต่เดิม เป็นกฎเกณฑ์ตามธรรมชาติที่จักรวาลจะขาดไปไม่ได้
ตราประทับหัวใจสวรรค์ที่อยู่ในความว่างเปล่านั้น ส่งแรงสั่นสะเทือนและอัญเชิญเขาอย่างรุนแรงยิ่งกว่าครั้งใด ราวกับเอื้อมมือไปก็สัมผัสถึง
กึ่งจักรพรรดิขั้นเก้า ระยะสมบูรณ์แบบ!
เมื่อถึงเวลาทุกอย่างก็สำเร็จได้เองตามธรรมชาติ วิถีแห่งมรรคสอดคล้องธรรมชาติ