เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 574 บุตรจักรพรรดิแท้และปลอม
-----------------------------------------
ตู๋กูโส่วเยว่ทรุดเข่าลงกับพื้น ร่างกายสั่นสะท้าน เขาไม่อาจทำใจยอมรับได้ว่ากู้เสวียนปิงในบั้นปลายชีวิตต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวเพียงลำพัง และต้องจบสิ้นยุคสมัยของตนลงด้วยวิธีการเช่นนี้
เขาเงยหน้าขึ้น ดวงตาแดงก่ำด้วยความโศกเศร้าที่ทวีคูณ
เขาไม่อาจจินตนาการได้เลยว่ากู้เสวียนปิงในยามแก่ชรานั้นต้องเผชิญกับความอ้างว้างเพียงใด กว่าจะต่อสู้จนเลือดหยดสุดท้าย
เขานึกโทษตัวเองว่าเหตุใดจึงต้องเลือกเส้นทางนี้ แทนที่จะได้อยู่เคียงข้างกู้เสวียนปิงตลอดไป
หากข้าเลือกที่จะเป็นบุตรจักรพรรดิแห่งตำหนักจักรพรรดิงูน้ำแข็งอย่างสงบสุข ไม่ได้คิดจะครองตำแหน่งมหาจักรพรรดิ ชีวิตบั้นปลายของท่านอาเสวียนปิงคงไม่ต้องพบกับความโศกสลดเช่นนี้
ตู๋กูโส่วเยว่ไม่อาจให้อภัยตัวเองได้ เขาคุกเข่าอยู่ ณ ที่แห่งนั้นเนิ่นนาน