เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 561 การชำระล้างครั้งสุดท้าย
-----------------------------------------
ภายในท้องพระโรงจักรพรรดิเงียบสงบราวดั่งป่าช้า
ยอดฝีมือทุกคน รวมถึงเหล่ากึ่งจักรพรรดิรุ่นเก่าแก่ที่มีสถานะสูงส่งกว่า ต่างก้มศีรษะลึกลง ดวงจิตวิญญาณสั่นสะท้าน แม้แต่การหายใจยังหยุดชะงักไปโดยสิ้นเชิง
ความรู้สึกหวาดกลัวที่เยือกเย็นนั้น ยิ่งบาดลึกเข้าไปในกระดูกยิ่งกว่าเสวียนปิงหมื่นปีที่อยู่ภายนอกตำหนักเสียอีก
กู้เสวียนปิงลดนิ้วลง ราวกับเพียงแค่ปัดฝุ่นละอองที่เกาะติดอยู่ออกไปเท่านั้น
สายตาเย็นชาของเขากวาดมองยอดฝีมือที่หมอบราบอยู่เบื้องล่าง สุ้มเสียงนั้นดังกังวานราวกับส่งตรงมาจากเก้าอเวจี
"วิถีของเปิ่นตี้คือเจตจำนงแห่งสวรรค์ คำสั่งของเปิ่นตี้คือกฎระเบียบ"
"ยามโรยราหรือ? เพราะเป็นยามโรยราเช่นนี้ พวกเจ้าจึงยิ่งต้องจดจำให้ขึ้นใจ—"
เงาร่างบนบัลลังก์จักรพรรดิดูโดดเดี่ยวและเย็นชาขึ้นทุกที ทว่าอำนาจจักรพรรดิที่แผ่ซ่านออกมากลับยิ่งใหญ่เกรียงไกรและดุดันกว่ายามรุ่งโรจน์ ทั้งยังแฝงไว้ด้วยความดื้อรั้นที่พร้อมจะเผาผลาญทุกสรรพสิ่งโดยไม่ยอมให้ผู้ใดตั้งคำถาม