เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 517 เมื่อเสียงกระดิ่งลมดังขึ้น ข้าจะหวนกลับมา
-----------------------------------------
กู้มิ่งถอนหายใจแผ่วเบา พลางมองไปยังสตรีผู้ใสซื่อและจิตใจดีงามนางนี้
"คุ้มค่าหรือ? ตัดใจได้หรือ? เฝ้ามองดูคนรักที่เจ้าทุ่มเทชีวิตเพื่อรั้งเขาไว้ กลับไปตกหลุมรักผู้อื่น..."
หลินซู่ซู่ใช้สองมือเท้าคาง สายตาจับจ้องไปยังเซี่ยหนานเจ๋อที่กำลังพึมพำชื่อของนางอยู่กลางทะเลบุปผา นางแย้มยิ้มราวกับบุปผาบาน ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
"คุ้มค่าเจ้าค่ะ เขาเป็นสุข ข้าก็เป็นสุข หากเขาไม่เป็นสุข ข้าก็ไม่เป็นสุขเช่นกัน"
"แต่ข้าหวังให้เขาเป็นสุขตลอดไป ส่วนข้าจะเป็นสุขหรือไม่นั้น ไม่สำคัญเลย"
"หากสิ่งนั้นทำให้เขาเป็นสุข ต่อให้วันหน้าเขาจะรักสตรีที่ปฏิบัติต่อเขาด้วยใจจริงสักคน ข้าก็ยินดี"
หลินซู่ซู่มองไปยังกู้มิ่ง
"ท่านอาจารย์ ข้าน้อยขอรบกวนท่านสักเรื่องหนึ่งจะได้หรือไม่?"