เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 511 เผ่าวิญญาณโลหิต, เสวี่ยหยวน
-----------------------------------------
"ท่านปรมาจารย์ผู้ศักดิ์สิทธิ์กล่าวได้ถูกต้องยิ่ง"
พายเรือได้สติกลับมา ใจที่เคยตึงเครียดผ่อนคลายลงเล็กน้อย ตราบใดที่กู้มิ่งไม่ได้มาเพื่อกวาดล้างเผ่าวิญญาณโลหิต ทุกอย่างก็ยังพอมีทางออก
พายเรือนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยหยั่งเชิง
"ในเมื่อท่านปรมาจารย์ผู้ศักดิ์สิทธิ์มิได้มาเพื่อทำลายเผ่าวิญญาณโลหิต เช่นนั้นให้เฒ่าชราผู้นี้พายเรือส่งท่านปรมาจารย์ผู้ศักดิ์สิทธิ์สักระยะ ถือโอกาสชมทิวทัศน์ของเผ่าวิญญาณโลหิตเราไปด้วยดีหรือไม่"
"ก็มีเหตุผลอยู่บ้าง ถือว่ามาเดินเล่นเปลี่ยนบรรยากาศก็ไม่เลว"
เงาร่างของกู้มิ่งวูบไหว ก่อนจะไปปรากฏตัวอยู่บนเรือลำเล็ก เขาประสานมือไว้ด้านหลังยืนตระหง่าน กลิ่นอายความสูงส่งแผ่ซ่าน
พายเรือกล่าวบอกให้ยืนให้มั่น แล้วค่อยๆ พายเรือออกจากฝั่งมุ่งหน้าสู่ส่วนลึกของแม่น้ำ