เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 466 ยี่สิบสี่สวรรค์
-----------------------------------------
ในขณะนั้นเอง เหนือลานจักรพรรดิน้ำแข็ง แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวก็แผ่ซ่านไปทั่วปวงสวรรค์ในชั่วพริบตา ปกคลุมไปทั้งระบบดาวเสวียนปิง
หึ่ง—!!
ประตูตำหนักเปิดออก กองแสงดาราหมื่นวาประหนึ่งทางช้างเผือกหลั่งไหลออกมา
เส้นทางระดับมหามรรคที่ควบแน่นจากกฎมรรคอันบริสุทธิ์ทอดยาวออกมาจากประตูตำหนัก สองข้างทางมีเหล่าองค์รักษ์แห่งตำหนักจักรพรรดิงูน้ำแข็งที่ก่อตัวจากแสงดารายืนสงบนิ่ง กลิ่นอายดุดันเย็นเยียบ สายตาดุจคมกระบี่
ผู้บำเพ็ญทุกคนต่างลุกขึ้นยืน ก้มศีรษะลงอย่างนอบน้อม เสียงขานรับดังกึกก้องไปทั่วฟ้าดิน
"คารวะมหาจักรพรรดิเสวียนปิง"
มิติพลันแตกสลายราวกับจันทราวารีบุปผากระจก กลายเป็นเกล็ดน้ำแข็งโปรยปรายไปทั่วฟ้า เงาร่างของกู้เสวียนปิงก้าวเดินออกมาจากท่ามกลางเกล็ดน้ำแข็งเหล่านั้นอย่างเชื่องช้า