กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 465 งานเลี้ยงจักรพรรดิ
-----------------------------------------
ตู๋กูโส่วเยว่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะส่ายหน้าอย่างหนักแน่น แล้วกระโดดปราดเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของกู้มิ่ง
"ข้าไม่เอาหรอก การขึ้นครองปวงสวรรค์ไม่เห็นจะสนุกเลย ข้าขอแค่ท่านอาจารย์ก็พอ"
สิ้นเสียง ตู๋กูโส่วเยว่ก็หลับปุ๋ยไปในอ้อมกอดของกู้มิ่งเพราะฤทธิ์สุรา
ทุกคน: ...
กู้เสวียนปิงถอนหายใจอย่างเสียดาย เมื่อเห็นท่าทางที่ดูภาคภูมิใจเล็กน้อยของกู้มิ่ง เขาก็ยิ้มขื่น
"สมแล้วที่เป็นลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น ไม่ใส่ใจในชื่อเสียงลาภยศเหมือนท่านพ่อไม่มีผิด"
"ช่างเถอะ ไว้รอให้เขาโตกว่านี้อีกหน่อยค่อยว่ากันใหม่"
เห็นได้ชัดว่าความตั้งใจที่จะแย่งชิงตัวตู๋กูโส่วเยว่ของกู้เสวียนปิงนั้นยังไม่มอดดับลง