453 - บทที่ 449 เจ้าทำให้ลูกของข้าตกใจแล้ว

บทที่ 449 เจ้าทำให้ลูกของข้าตกใจแล้ว

-----------------------------------------

ว่านเสี่ยวอันแค่นหัวเราะ สีหน้าเต็มไปด้วยความดูแคลน เขากวาดสายตามองกรงเล็บมารที่เต็มไปด้วยธารลาวาและกระแสพลังอันเชี่ยวกรากอย่างนึกสนุก ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเนิบนาบ

"เจ้าหรือ? จะสังหารกึ่งระดับจอมสรรพสิ่ง? ฮ่าๆๆๆ ช่างเป็นเรื่องที่น่าขันที่สุดในโลก กู้เสวียนปิง เจ้าคงไม่ได้คิดไปจริงๆ หรอกนะว่าเปิ่นจั้วเป็นพวกคนแก่ใกล้ฝั่งที่เอาแต่หลบซ่อนตัวในยุคเก่าพวกนั้น? เปิ่นจั้วกำลังอยู่ในระยะสูงสุด ในยุคสมัยนี้ หากมหาจักรพรรดิไม่ปรากฏตัว แล้วใครจะทำอะไรเปิ่นจั้วได้?"

สีหน้าของเขาเคร่งขรึมขึ้น แววตาฉายประกายเย็นเยียบสีม่วงเข้ม ก่อนจะกล่าวทีละคำว่า

"ในยุคสมัยนี้ เปิ่นจั้วต่างหากที่เป็นตัวเอก ใครจะได้เป็นมหาจักรพรรดิ ล้วนขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของเปิ่นจั้วทั้งสิ้น"

"เปิ่นจั้ว... คือผู้ที่โชคชะตาลิขิตมา ฮ่าๆๆๆ"

ว่านเสี่ยวอันยิ่งทวีความบ้าคลั่ง เขาแหงนหน้าหัวเราะก้อง จิตสังหารนับล้านสายที่อยู่เบื้องหลังถาโถมเข้าใส่ทั่วสวรรค์หมื่นโลก ดวงดาวนับไม่ถ้วนแตกสลายกลายเป็นผุยผงเพียงเพราะเสียงหัวเราะของเขา