436 - บทที่ 432 หวนรำลึกอดีต จิตเดิมแท้อยู่ไม่เสื่อมคลาย

บทที่ 432 หวนรำลึกอดีต จิตเดิมแท้อยู่ไม่เสื่อมคลาย

-----------------------------------------

แสงวิญญาณอันเจิดจ้าทว่าน่าสะพรึงกลัวเข้าปกคลุมร่างของชีหลี ร่างของเขาถูกกระแทกจนกระเด็นออกไป แขนข้างหนึ่งถึงกับแหลกสลายกลายเป็นหมอกโลหิต ร่างกายปรากฏรูโหว่ฉกรรจ์

ทุกคนต่างจ้องมองไปยังจุดที่เศษเสี้ยวแห่งมิติและอัสนีถักทอเข้าด้วยกันอย่างไม่วางตา พวกเขาไม่อยากจะเชื่อว่าการผนึกกำลังโจมตีของทุกคนจะยังสังหารชีหลีให้มิมรณะไม่ได้

ส่วนเย่ว์เทียนเฉานั้นสูญเสียพลังต่อสู้ไปโดยสิ้นเชิง เกราะเทพทะลวงสังหารคือสมบัติประจำกายและเป็นรากฐานที่สั่งสมมาซึ่งเขาภาคภูมิใจที่สุด

เกราะเทพทะลวงสังหารแตกสลายลง นั่นหมายความว่าเขาหมดสิทธิ์ที่จะก้าวต่อไปบนเส้นทางนี้ และมรรคาของเขาจะสิ้นสุดลงเพียงเท่านี้

"ตายแล้วหรือ?"