426 - บทที่ 422 ข้าพาเจ้ากลับบ้าน

บทที่ 422 ข้าพาเจ้ากลับบ้าน

-----------------------------------------

สิ้นเสียงกล่าว กู้มิ่งก็ก้าวเดินไปในอากาศ เงาร่างดุจลำแสงพุ่งทะยานผ่านสุญตาไปอย่างรวดเร็ว มุ่งหน้าสู่สุดปลายเส้นทางดาราโบราณ

กู้มิ่งไม่คิดกังวลสิ่งใด เร่งเร้าพลังจนถึงขีดสุด กระทั่งยอมใช้พลังห้าธาตุมาผสานกับวิชาเคลื่อนย้ายผ่านสุญตา เพื่อข้ามผ่านระยะทางนับหมื่นลี้ในชั่วพริบตา

ทว่าถึงกระนั้น กู้มิ่งยังต้องใช้เวลาถึงหนึ่งปีเต็มกว่าจะไปถึงสุดปลายเส้นทางดาราโบราณได้

ระยะทางที่ข้ามผ่านได้นับหมื่นลี้ในพริบตา กับเวลาที่ใช้ไปหนึ่งปี ย่อมทำให้เห็นได้ชัดว่าเส้นทางดาราโบราณสายนี้ยาวไกลเพียงใด

สำหรับกู้มิ่งแล้ว เวลาหนึ่งปีถือว่าสั้นนัก

ทว่าการที่หนีเตี๋ยต้องบำเพ็ญจนสำเร็จนั้น กลับต้องใช้เวลาไปถึงแปดพันกว่าปี