409 - บทที่ 405 คนอย่างข้า เป็นคนมีเหตุผล

บทที่ 405 คนอย่างข้า เป็นคนมีเหตุผล

-----------------------------------------

ตู๋กูซินสะบัดแขนเสื้อ พลังวิญญาณไร้ลักษณ์พยุงร่างเวินเยว่ให้ลุกขึ้น ก่อนจะเอ่ยปลอบด้วยความจนใจเล็กน้อย

"เวินเยว่ เจ้าจงอยู่ที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เต้าเสวียน บำเพ็ญเพียรอย่างสงบเถิด ถึงตอนนั้นเจ้าจึงจะมีหวังแก้แค้นให้แก่คนในเผ่าและญาติมิตรของเจ้าได้"

"หากติดตามข้าไป... ย่อมต้องเผชิญกับความเป็นความตาย เจ้าก็เห็นยอดฝีมือจากเผ่ามารมรณะผู้นั้นแล้ว เขาชื่อหลี่จิ้งเจ๋อ เป็นยอดฝีมืออันดับสี่ในรายนามจักรพรรดิ หากต้องปะทะกับเขา ข้าคงไม่มีเวลามาดูแลเจ้า"

"หากพบเจอยอดฝีมือผู้อื่นจนเกิดการต่อสู้ขึ้น เจ้าจะมีอันตรายถึงชีวิต เข้าใจหรือไม่?"

"มีเพียงการมีชีวิตอยู่เท่านั้น ถึงจะมีสิทธิ์พูดถึงเรื่องการแก้แค้น"

เวินเยว่ก้มหน้าลงอีกครั้ง ท่าทางดูน่าเวทนายิ่งนัก นางเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

"ท่าน ข้าน้อยไม่กลัวความตาย ครอบครัวของข้าน้อยตายสิ้นแล้ว คนในเผ่าของข้าน้อย... แม้กระทั่งดวงดาวทั้งดวง ก็ถูกเผ่ามารมรณะเข่นฆ่าจนหมดสิ้น ท่านคิดว่าข้าน้อยยังมีสิทธิ์กลัวความตายอยู่อีกหรือ"