กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 404 เวินเยว่
-----------------------------------------
กู้มิ่งละทิ้งกลิ่นอายที่ดูเหนือโลกคู่นั้นลง แล้วกลับมามีท่าทีสบายๆ ดังเดิมก่อนจะยิ้มพลางมองไปยังหยวนคง
"ช่างเถอะ ข้าไม่แกล้งเจ้าแล้ว ทำตัวตามสบายเถิด อย่างไรเสียก็คนกันเองทั้งนั้น"
"ทว่าข้าไม่ได้หลอกเจ้าจริงๆ อาจารย์ของเจ้ากับข้าสืบทอดมาจากสายเดียวกัน แม้เขาจะไม่เคยเอ่ยถึงที่มาของตน แต่คงเป็นเพราะไม่อยากให้เจ้าต้องเข้าไปพัวพันกับกรรมของสำนักนี้"
หยวนคงเบิกตากว้าง มองไปยังกู้มิ่งด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
คำพูดของกู้มิ่งนั้นแทบจะเหมือนกับที่อาจารย์ของเขาเคยกล่าวไว้ไม่มีผิดเพี้ยน
ถึงตอนนี้ เขาเชื่อไปแล้วแปดเก้าส่วน จึงกลับมาทำตัวสบายๆ ตามนิสัยเดิม นั่งลงบนเก้าอี้พลางมองไปยังกู้มิ่งด้วยความอยากรู้อยากเห็น