เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 384 ความแค้นและความคิดถึง
-----------------------------------------
ไม่นานนัก กู้มิ่งก็ลุกขึ้นยืนแล้วมองไปยังถั่วป๋าเอ้อ
“รบกวนถั่วป๋าเอ้อช่วยส่งข่าวไปยังทุกขุมอำนาจที่ลงมือกับตู๋กูซินและคนอื่นๆ ด้วยว่า จะให้คำอธิบายแก่ข้าอย่างไร มิเช่นนั้นหากข้าต้องไปทวงถามด้วยตนเอง เกรงว่าคงไม่ใช่แค่การไปเยี่ยมเยียนธรรมดาแน่”
ถั่วป๋าเอ้อลุกขึ้นยืนพลางพยักหน้ากล่าว
“ข้าเข้าใจแล้ว พวกเขารู้ดีว่าควรเลือกทางใด เจ้าวางใจเถิด”
“ต้องการให้ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เฟิ่งเทียนออกหน้าด้วยหรือไม่”
สุดท้ายถั่วป๋าเอ้อก็ยังเอ่ยถามหยั่งเชิง เขาหวังให้กู้มิ่งยังคงรับไมตรีจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์เฟิ่งเทียนต่อไป
กู้มิ่งมองไปยังถั่วป๋าเอ้อแล้วยิ้มกล่าว
“ถั่วป๋าเอ้อ หนทางอีกยาวไกล หวังว่าหากเราได้พบกันอีกครา จะยังสามารถนั่งสนทนามรรคและพูดคุยกันได้ ลาก่อน”