เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 356 ต้นกำเนิดเทวะธรรมดา ระดับไหนกัน? ไร้ราคาเกินไปแล้ว
-----------------------------------------
ทั้งสองยืนหยัดอยู่ท่ามกลางพายุคลั่งเนิ่นนานโดยไม่ไหวติง
จนกระทั่งพายุสงบลง ทุกอย่างกลับคืนสู่ความปกติ เมิ่งเหวินซูจึงเผยสีหน้ากึ่งร้องกึ่งยิ้ม ก่อนจะโผเข้ากอดกู้มิ่งไว้แน่น เขาโอบกอดไว้แน่นหนาเพราะกลัวว่าภาพตรงหน้านี้จะเป็นเพียงความฝันที่เลือนหายไปอีกครา
"เจ้าศิษย์โง่ หลายปีก่อนเหตุใดเจ้าจึงดื้อรั้นนัก สำนักชิงเฉิงจะอยู่หรือไปก็ช่างเถิด ขอเพียงเจ้ายังอยู่ สำนักชิงเฉิงก็ยังคงอยู่เช่นนั้นแหละ"
"ล้วนเป็นความผิดของอาจารย์เองที่ไม่รักดี มัวแต่เที่ยวเล่นจนละทิ้งสำนักชิงเฉิง ทิ้งภาระหนักอึ้งเหล่านี้ไว้ให้เจ้า"
"บางทีอาจารย์ไม่ควรบังคับให้เจ้าเข้าสำนักชิงเฉิงแต่แรก ล้วนเป็นอาจารย์ที่ทำร้ายเจ้า..."
"ท่านอาจารย์ ข้าคิดถึงท่านเหลือเกิน"
กู้มิ่งเอ่ยเสียงเบาขัดจังหวะคำตัดพ้อของเมิ่งเหวินซู ในยามนี้เขารู้สึกอุ่นใจอย่างที่สุด ราวกับเด็กเร่ร่อนที่ได้กลับคืนสู่เหย้า