เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 355 ข้ากลับมาแล้ว ท่านอาจารย์
-----------------------------------------
ระหว่างสนทนา กู้มิ่งได้ทราบว่าสำนักชิงเฉิงในปัจจุบัน ได้สืบทอดมรดกผ่านประมุขมาแล้วถึงห้ารุ่นนับจากยุคของเขา
ดังนั้นหานอวิ๋นซีและหนานกงต้าลี่จึงกลายเป็นตัวตนระดับบรรพชนไปเสียแล้ว
ส่วนเมิ่งเหวินซูนั้นคือบรรพชนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในนามของสำนักชิงเฉิง โดยปกติจะปิดด่านบำเพ็ญอยู่ในดินแดนบรรพชน (สำนักชิงเฉิงแห่งแรกเริ่ม) และแทบไม่ปรากฏตัวให้เห็น
กู้มิ่งจึงเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น
"ศิษย์พี่ใหญ่ระดับมหาปรมาจารย์แห่งสำนักชิงเฉิงในยุคนี้คือผู้ใดหรือ?"
ในใจเขานึกสงสัย คนที่จะเป็นศิษย์พี่ใหญ่ระดับมหาปรมาจารย์ได้นั้น ย่อมต้องเป็นยอดคนเหนือคน ไม่ใช่ธรรมดาแน่
เมื่อได้ยินดังนั้น กงซุนเอ้อร์หนิวก็หยุดฝีเท้าลง พลางใช้สายตาเคลือบแคลงมองกู้มิ่ง