307 - บทที่ 308 ผู้รับเคราะห์ผู้โชคร้าย

บทที่ 308 ผู้รับเคราะห์ผู้โชคร้าย

-----------------------------------------

ยามเวลาล่วงเลยผ่านไปทีละน้อย กลิ่นอายของสือเทียนอินก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น มิใช่เพียงระดับตบะที่เพิ่มพูน แต่เป็นวิถีแห่งโชคชะตาที่กำลังแปรเปลี่ยน

วิถีแห่งโชคชะตาของเขาหลอมรวมเป็นกลิ่นอายมรรคอันอนันต์ไร้สิ้นสุด ทั้งแตกสลาย ก่อตัวใหม่ หลอมรวม และวิวัฒนาการจนกลายเป็นสิ่งต้องห้าม

อานุภาพแห่งความต้องห้ามนี้สั่นสะเทือนไปทั่วหล้า นิมิตปรากฏขึ้นไม่ขาดสาย เขย่าผืนแผ่นดินกว้างใหญ่ไพศาลไปหลายหมื่นล้านลี้ กระทั่งดวงดาวที่อยู่นอกมหาทวีปชางหลิงยังต้องสั่นสะเทือน

ในยามนี้ กู้มิ่งค่อยๆ ยันกายลุกขึ้นนั่ง เงยหน้ามองไปยังนิมิตอันน่าสะพรึงกลัวที่สะท้อนอยู่บนจุดสูงสุดของนภากาลเก้าสวรรค์เหนือค่ายกลลิขิตสวรรค์หมื่นดาราประจักษ์

คัมภีร์โบราณเคยบันทึกไว้ว่า... นิมิตต้องห้ามแห่งโชคชะตา คือเคลื่อนอัคคีสะท้อนสายธารโชคชะตา!