306 - บทที่ 307 เส้นทางของคนรุ่นหลังถูกตัดขาด

บทที่ 307 เส้นทางของคนรุ่นหลังถูกตัดขาด

-----------------------------------------

สีหน้าของสือเทียนอินเริ่มมืดครึ้มลงเรื่อยๆ กลิ่นอายเย็นเยียบแผ่ซ่านออกมา

เขาย่อมรู้ดีว่าการที่ศิลาเต๋าแห่งวิชาใหม่ไม่ปรากฏขึ้นที่ศาลากลไกสวรรค์นั้นหมายถึงสิ่งใด... มันหมายถึงการขาดซึ่งโชคชะตาคอยคุ้มครอง หมายถึงจุดเริ่มต้นแห่งความเสื่อมถอยและการล่มสลายของขุมอำนาจ จนสุดท้ายต้องลงเอยเช่นเดียวกับเผ่าหวานหยาน กลายเป็นเพียงเครื่องสังเวยให้แก่ยุคสมัยที่ผันเปลี่ยน

สือเทียนอินลุกพรวดขึ้น กลิ่นอายที่เป็นมิตรหายไปสิ้น แทนที่ด้วยกลิ่นอายอันน่าเกรงขามและดุดันที่แผ่ออกมาทั่วร่าง เขาแค่นเสียงต่ำเย็นชาพลางมองไปยังผืนฟ้าเบื้องบน

"ฟ้ากำหนดงั้นหรือ? เปิ่นจั้วเป็นถึงนักพรตลิขิตสวรรค์ สิ่งที่บำเพ็ญมาแต่เดิมก็คือวิถีแห่งการท้าทายสวรรค์"