กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 276 ความลับโบราณรกร้าง
-----------------------------------------
กู้มิ่งมองใบหน้าที่งดงามไร้ที่ติของนางพลางลุกขึ้นนั่งอย่างจนใจ
"เอาอีกแล้ว นี่ไม่ใช่เจดีย์เก้าขั้นชั้นที่เก้าสิบเก้าหรอกหรือ ตามหลักแล้วควรจะเป็นตัวเจ้าในวัยเยาว์ เหตุใดถึงเป็นเจ้าไปได้?"
ฮว่านซูซีนั่งลงข้างกายกู้มิ่ง นางโอบไหล่เขาไว้ด้วยท่าทางราวกับพี่สาวคนโตพลางกล่าวอย่างภาคภูมิใจเล็กน้อย
"เพ้อเจ้อ เจดีย์กักขังบรรพกาลกระจอกๆ เช่นนี้ จะทำอะไรข้าได้?"
เจดีย์กักขังบรรพกาลสั่นสะเทือน ปลดปล่อยปราณเหลืองดำออกมาสายหนึ่งเพื่อแสดงความไม่พอใจ
ทว่าก็ทำได้เพียงแสดงความไม่พอใจเท่านั้น ไม่ได้เคลื่อนไหวอื่นใดอีก
กู้มิ่งกลอกตาพลางหัวเราะหึๆ
"ในเมื่อเจดีย์กักขังบรรพกาลทำอะไรเจ้าไม่ได้ แล้วเจ้าจะเรียกข้ามาช่วยทำไม?"