255 - บทที่ 256 เมามายไร้สติฝันใฝ่

บทที่ 256 เมามายไร้สติฝันใฝ่

-----------------------------------------

ฮว่านซูซีระเบิดหัวเราะออกมาอย่างขบขัน นางไม่ได้ใส่ใจกับต้นกำเนิดเทวะวิญญาณม่วงแม้แต่น้อย กลับกันนางกลับชื่นชมในความรู้จักผ่อนปรนของกู้มิ่งที่ยอมอ่อนข้อให้

"ฮ่าฮ่าฮ่า เจ้าเด็กน้อยผู้นี้ ช่างน่าสนใจเสียจริง"

กู้มิ่งยืดอกขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะเก็บต้นกำเนิดเทวะวิญญาณม่วงเข้าสู่ดินแดนคุนหลิงแล้วยิ้มบางๆ

"ผู้อาวุโสกล่าวเกินไปแล้ว"

ฮว่านซูซีกลอกตาใส่ทีหนึ่งพลางตบมือเบาๆ

"ไปกันเถอะ พี่สาวจะพาเจ้าไปหาของดี"

สิ้นคำพูดของนาง หมอกเทาแห่งวิญญาณมรณะก็พลันแตกออกและม้วนตัวอย่างรุนแรง

สัตว์ยักษ์ในร่างโครงกระดูกแมมมอธตัวหนึ่งแผ่กลิ่นอายกดดันน่าสะพรึงกลัวเดินเข้ามา ก่อนจะหมอบลงกับพื้นอย่างนอบน้อม