กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 251 พรานหรือเหยื่อ
-----------------------------------------
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา หวังเยียนเอ๋อร์มักอ้างเหตุผลต่างๆ นานาโดยใช้ชื่อกู้มิ่งมาบังหน้า เพื่อไม่ให้หวังเถาและคนอื่นๆ ย่างกรายเข้าไปในห้องหลอมโอสถ
ด้วยเหตุนี้ พวกเขาจึงไม่รู้สถานการณ์ที่แน่ชัดภายในห้องหลอมโอสถเลย
พวกเขาเคยพยายามแอบสอดแนมอยู่บ้าง แต่เมื่อหวังเยียนเอ๋อร์ยกชื่อกู้มิ่งขึ้นมาอ้าง พวกเขาก็จำต้องล้มเลิกความคิดนั้นไป
เมื่อกลับไปยังสถานที่ปิดด่าน หวังเยียนเอ๋อร์อาศัยโอสถโลหิตวิญญาณเม็ดนี้ทะลวงผ่านเข้าสู่ระดับเทพจำแลงระยะกลางได้สำเร็จ ส่งผลให้พลังอำนาจยกระดับขึ้นไปอีกขั้น
หวังเยียนเอ๋อร์สยบกลิ่นอายอันบ้าคลั่งรอบกายลง พลางใช้แผ่นยันต์ปกปิดตบะเอาไว้ นางพึมพำกับตนเองเบาๆ
"ท่านพ่อ ในยามนี้ท่านมิใช่คู่มือของข้าอีกต่อไปแล้ว นอกจากท่านปู่ทวดและผู้อาวุโส ในตระกูลหวังไม่มีผู้ใดทำอะไรข้าได้"
"ทว่าเพียงเท่านี้ยังไม่พอ... ยังไม่พอแม้แต่น้อย"
แววตาของหวังเยียนเอ๋อร์เต็มไปด้วยความบ้าคลั่ง นางลุ่มหลงในพลังตบะที่พุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็วจนถอนตัวไม่ขึ้น