กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 247 ระบบยุคเสื่อมโทรม? การละทิ้งและเลือก
-----------------------------------------
เมื่อได้สิ่งที่ต้องการมาแล้ว หวังเยียนเอ๋อร์ยังคงรักษาท่าทีโศกเศร้าอาลัยอาวรณ์ไว้อย่างแนบเนียน
"ผู้อาวุโส สิ่งที่ข้าน้อยกล่าวไปก่อนหน้านี้ยังคงถือเป็นสัจจะ ไม่ว่าท่านต้องการสิ่งใดเมื่อใด ข้าน้อยล้วนพร้อมถวายตัวแด่ท่าน"
ทันทีที่ก้าวพ้นจากเรือน สีหน้าของหวังเยียนเอ๋อร์ก็กลับมาสงบนิ่ง แววตาเย็นเยียบกวาดมองเหล่าคนในตระกูลที่ยืนจับกลุ่มวิพากษ์วิจารณ์ ชี้ไม้ชี้มือ และส่งเสียงหัวเราะเยาะเย้ยออกมาเป็นระยะ
หวังเยียนเอ๋อร์ละสายตาจากคนเหล่านั้นด้วยสีหน้าเรียบเฉย ก่อนจะมุ่งหน้าไปยังโถงใหญ่ของเจ้าตระกูล
ในใจพึมพำกับตัวเอง