235 - บทที่ 236 ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เฟิ่งเทียน ถั่วป๋าเอ้อ

บทที่ 236 ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เฟิ่งเทียน, ถั่วป๋าเอ้อ

-----------------------------------------

เสียงคำรามกึกก้องดังมาจากสำนักถานสือ จิตสังหารอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านพุ่งทะลุขึ้นสู่ชั้นเมฆ

บรรดาผู้อาวุโส เหล่าศิษย์หัวกะทิของสำนักนิกาย รวมถึงซินอู๋หนิง ต่างเบิกตากว้างด้วยความโกรธแค้นขณะจ้องมองสำนักถานสือที่บัดนี้กลายเป็นเพียงซากปรักหักพัง

กวาดสายตามองไปทั่ว ทั้งสำนักถานสือราวกับเพิ่งผ่านการปล้นชิงครั้งใหญ่ แม้แต่ตำหนักอาคารก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย ไม่ต้องพูดถึงสมุนไพรวิญญาณและทรัพยากรอื่นๆ

ศิษย์ที่ได้รับมอบหมายให้เฝ้าสำนักล้วนถูกสังหารจนหมดสิ้น ทั้งยังถูกจับแก้ผ้าจนไม่เหลือแม้แต่กางเกงใน นอนเกลื่อนกลาดอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพัง

ภาพเหตุการณ์นี้ หากต้องหาคำมาบรรยายสักคำ... คงได้แต่กล่าวว่าน่าเวทนายิ่งนัก

ซินอู๋หนิงโกรธจนเลือดขึ้นหน้า ได้แต่คำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวแต่ไร้หนทางแก้ไข

"สำนักอวิ๋นถิงสารเลว พวกเจ้าไร้คุณธรรมยุทธ์สิ้นดี ไร้ซึ่งขอบเขต เปิ่นจั้วสาบานว่าจะไม่ขออยู่ร่วมโลกกับพวกเจ้ามิมรณะ!"