กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 235 ฉันรู้ว่าเธอกำลังรีบ แต่เธอกำลังรีบไปก่อน
-----------------------------------------
กู้มิ่งไม่คิดจะเงยหน้าขึ้นมองแม้แต่น้อย แขนเสื้อสะบัดวูบ พลังวิญญาณฟ้าดินถูกรวบรวมขึ้นในทันทีจนกลายเป็นกระบี่ยาวสามฉื่อที่ใสกระจ่าง
"มดปลวก!"
เอ่ยพึมพำเพียงคำเดียวแล้วตวัดกระบี่ออกไปอย่างไม่ใส่ใจ มรรคกระบี่แห่งฟ้าดินกัมปนาท เจตจำนงกระบี่นับหมื่นสายดุจดั่งชิงเฟิงที่พัดผ่าน หลอมรวมเป็นคลื่นกระบี่โถมเข้ากลืนกินจงจủในชั่วพริบตา
ตั้งแต่ความปิติยินดี ปรากฏตัว ลงมือ จนถึงความตาย ใช้เวลาเพียงสองลมหายใจเท่านั้น
ศิษย์คนอื่นๆ ของสำนักถานสือต่างตกตะลึง ยืนนิ่งค้างอยู่กับที่จนลืมเลือนแม้กระทั่งการหนีเอาตัวรอด