กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 233 ทะเลแห่งการเรียนรู้ไร้ขอบเขต การเรียนรู้ เรียนรู้ และเรียนรู้!!
-----------------------------------------
“ชักจะน่าสนใจขึ้นเรื่อยๆ แล้วสิ เรื่องนี้เห็นทีต้องรายงานไปยังศาลาใหญ่”
หูเม่ยเอ๋อร์หมุนตัวกลับไปนั่งบนเก้าอี้ เขียนจดหมายฉบับหนึ่งแล้วใช้ผนึกวิชาลับลงไป
“นำมันไปมอบให้ผู้อาวุโสที่ศาลาใหญ่”
“รับทราบ”
ในความมืดมิด ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นรับจดหมายไปอย่างนอบน้อมก่อนจะหายวับไป
...
เรื่องราวของศาลากลไกสวรรค์นั้น กู้มิ่งย่อมไม่ล่วงรู้และไม่ได้ใส่ใจแต่อย่างใด
สำหรับเรื่องที่หูเม่ยเอ๋อร์พยายามทำนายรากเหง้าของเขา... อันที่จริงเขากลับไม่รู้สึกอะไรเลย ราวกับถูกยุงกัดเพียงเท่านั้น