กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 232 ร้านค้ามืด ร้านค้ามืดชัดๆ !!!
-----------------------------------------
ซินอู๋หนิงวางจอกสุราในมือลงอย่างเงียบเชียบ ก่อนจะส่งยิ้มประจบประแจงให้หลิวเสี่ยวชิง
“ท่าน... เซียนจื่อ ข้ายังไม่ได้เริ่มสอบถามอันใดเลย เวลานี้พอจะเปลี่ยนห้องรับรองได้หรือไม่? ห้องพิเศษอักษรตี้เช่นนี้ ข้าอยู่แล้วไม่คุ้นชิน ทั้งสไตล์ก็มิใช่สิ่งที่ข้าพึงใจ”
หลิวเสี่ยวชิงหัวเราะเบาๆ พลางลุกขึ้นยืนช้าๆ แล้วตบมือหนึ่งครั้ง กลิ่นอายระดับผสานกายาแผ่ออกมาวูบหนึ่ง ทำเอาซินอู๋หนิงตัวสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว
“ท่าน อย่าได้ล้อเล่นกับศาลากลไกสวรรค์เช่นนี้เลย ท่านรับผิดชอบไม่ไหวหรอก”
สีหน้าของซินอู๋หนิงแข็งค้าง เขาจำต้องนั่งลงอย่างฝืนทน รู้สึกอึดอัดหวาดกลัวอย่างยิ่งเหมือนมีเข็มทิ่มแทงและก้างติดคอ อยากจะฆ่าหลิวเสี่ยวชิงแล้วหนีไปให้พ้น แต่เขาก็ไม่กล้า