219 - บทที่ 220 ได้ยินนามของเซียวเหยาเทียนเหินอีกครา

บทที่ 220 ได้ยินนามของเซียวเหยาเทียนเหินอีกครา

-----------------------------------------

ณ ก้นบึ้งของเหวอสูร มุมปากของจิ่วหมิงเผยรอยยิ้มประหลาด พลังจิตวิญญาณอันกว้างใหญ่ดุจห้วงสมุทรเข้าแทรกแซงมิติโดยรอบ ส่งผลกระทบต่อความคิดของอสูรเลี่ยเทียน

การวางแผนมานานหลายปี ทำให้มันใกล้จะหลุดพ้นจากพันธนาการเต็มที ผนึกที่ว่านั่นไม่อาจกักขังมันไว้ได้นานนัก

ยิ่งไปกว่านั้น การต่อสู้ระหว่างเยาไท่อีและเต้าเซิงอีในครั้งนี้ ยังส่งผลกระทบต่อผนึกซ้ำเติมเข้าไปอีก

พลังจิตวิญญาณของมันเพียงพอที่จะหลบหนีออกจากเหวอสูรได้โดยสมบูรณ์แล้ว

ทว่าเพียงแค่นั้นยังไม่พอ มันต้องการหุ่นเชิด ต้องการภาชนะ ต้องการระดับเนื้อหนังมังสาที่แข็งแกร่งพอ และต้องการสถานะเพื่อแฝงตัวอยู่ในเงามืด วางแผนการอย่างค่อยเป็นค่อยไป