211 - บทที่ 212 การเรียนทำให้ข้ามีความสุข

บทที่ 212 การเรียนทำให้ข้ามีความสุข

-----------------------------------------

วังชงเซียวมีอายุยืนยาวกว่าเย่หยุนเฉินหลายหมื่นปี

ในยามที่วังชงเซียวเข้าสู่ระดับผสานกายาระยะกลาง เย่หยุนเฉินผู้นี้เพิ่งจะเริ่มการบำเพ็ญ

สำหรับวังชงเซียวในตอนนั้น เย่หยุนเฉินเป็นเพียงจักรพรรดิมดปลวกตัวหนึ่ง หากมิใช่เพราะอาจารย์ของเขายังมีตัวตนอยู่ คงถูกวังชงเซียวตบตายด้วยฝ่ามือเดียวไปนานแล้ว

ความแค้นของทั้งสองย้อนกลับไปเมื่อหนึ่งแสนปีก่อน ซึ่งก็เหมือนกับบทละครน้ำเน่าทั่วไป

เย่หยุนเฉินมีเรื่องบาดหมางกับคนรุ่นหลังของวังชงเซียว ตีเด็กแล้วผู้ใหญ่จึงออกมา ความแค้นจึงเริ่มขึ้นเช่นนี้

ต่อมา เย่หยุนเฉินแสดงพรสวรรค์ระดับอสูรร้ายออกมา สร้างความตื่นตะลึงแก่ผู้คนครั้งแล้วครั้งเล่า และทำลายสถิติของสำนักเต้าเซิงซ้ำแล้วซ้ำเล่า