210 - บทที่ 211 เจ้าหากไร้เหตุผล ข้าเองก็พอมีวิชาหมัดมวยอยู่บ้าง

บทที่ 211 เจ้าหากไร้เหตุผล ข้าเองก็พอมีวิชาหมัดมวยอยู่บ้าง

-----------------------------------------

ตานไถชิงเหรารไม่เข้าใจว่าเหตุใดระดับปฐมบรรพชนแห่งสำนักเต้าเซิง ซึ่งเป็นอาจารย์ของเย่หยุนเฉิน ถึงได้ให้เย่หยุนเฉินออกหน้าด้วยตนเองเพื่อช่วยเหลือกู้มิ่งเอาไว้

หากเพียงต้องการคุ้มครองกู้มิ่งธรรมดาๆ ก็ไม่จำเป็นต้องพากู้มิ่งกลับมายังสำนักเต้าเซิง ส่งตัวไปที่อื่นเสียก็สิ้นเรื่อง

การพากลับมายังสำนักเต้าเซิงเช่นนี้ เท่ากับเป็นการตบหน้าวังชงเซียวอย่างจัง ทั้งยังเป็นการหาเรื่องใส่ตัวโดยแท้

"ท่านอา... เฮ้อ คนผู้นี้มีความสัมพันธ์อันใดกับอาจารย์ปู่กันแน่?"

ตานไถชิงเหรารทอดถอนใจอย่างจนปัญญา แม้นางจะดูสง่างามดั่งผู้ครองใต้หล้า ทว่าในใจกลับรู้สึกอึดอัดไม่น้อย

การบริหารสำนักนิกายที่มีผู้คนนับหนึ่งล้าน ทั้งยังมีอาจารย์ที่คอยแต่จะสร้างเรื่องวุ่นวายอยู่ไม่เว้นวัน ทำให้นางปวดหัวเหลือเกิน