กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 207 การต่อสู้ของผู้ผสานกายา
-----------------------------------------
เผชิญหน้ากับความโกรธเกรี้ยวของหวังเถิง เจียงสวินแค่นหัวเราะออกมาด้วยแววตาเย้ยหยันอย่างถึงที่สุด
"ไร้ยางอาย ความอัปยศที่สุดในชีวิตข้า คือการที่มีสายเลือดของเจ้าไหลเวียนอยู่ในกาย"
"พินาศไปแล้วจะทำไม เจ้าจะทำอะไรข้าได้?"
เมื่อเรื่องมาถึงขั้นนี้ เจียงสวินทำได้เพียงฝากความหวังทั้งหมดไว้กับกู้มิ่ง ผู้ซึ่งสามารถคลี่คลายทุกสิ่งได้
ในเมื่อไร้ซึ่งความกังวลใดๆ แล้ว จะต้องเกรงใจไปไย เขาจึงด่าทอออกมาตรงๆ
หวังเถิงโกรธจนหัวเราะออกมา กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวประสานเข้าหากันดุจเสียงมังกรคำราม สั่นสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วหล้า
"บรรพชนทุกท่าน เปิ่นจั้วจะสังหารมันด้วยมือตนเอง เพื่อสะสางคนในตระกูล"