227 - บทที่ 228 เคยมีวาสนาต่อกันกับจริงแท้หยุนถิง

บทที่ 228 เคยมีวาสนาต่อกันกับจริงแท้หยุนถิง

-----------------------------------------

หลี่หลวนเห็นดังนั้นก็ขมวดคิ้วมุ่น ในใจยังมีความกังวลอยู่บ้าง

หากสุนัขจนตรอกคิดสู้ตาย สำนักทันสือย่อมต้องสูญเสียไม่น้อย ในสายตาของเขา สำนักหยุนถิงกระจอกงอกง่อยเช่นนี้ เทียบไม่ได้เลยกับชีวิตของศิษย์สำนักทันสือแม้แต่คนเดียว

ทว่าเรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว หากเขาไม่ลงมือ จะไม่กลายเป็นตัวตลกให้คนทั่วหล้าหัวเราะเยาะเอาหรือ

“หึหึ ในเมื่อพวกเจ้าอยากตายนัก ข้าก็จะสงเคราะห์ให้”

“จะได้ไม่ต้องลำบากท่านทูตจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเฟิงต้องเสียเที่ยว”

ในระหว่างที่กล่าว หลี่หลวนก้าวออกมาหนึ่งก้าว พลังบำเพ็ญแปลงเทพขั้นปลายอันน่าสะพรึงกลัวก็แผ่ซ่านออกมา ม้วนตัวพัดผ่านขุนเขาและพงไพรจนต้นไม้เอนลู่ ปกคลุมไปทั่วทั้งสำนักหยุนถิง